18 Tem 09

Sanırım hayatımda ilk kez bu kadar bunalıyorum. Şimdiye kadar hep başkaları sıkılırdı, “insan neden bu kadar sıkılır ki, dalga mı geçiyorlar acaba” derdim. Yıllardır girdiğim sınavlar, ileride gireceğim sınavlar, iş görüşmeleri, iş stresleri hepsi birden birleşti ve bir anda üzerime yıkıldı sanki.

Her şeyi geride bırakıp, şu yaşadığım yeri 1 aylığına terk etmek istiyorum. Geldiğimde 1-2 hafta alışamam belki, sonra dönerim normale. Ama herşeyiyle bırakıp gideyim, alabildiğim kadar para alayım yanıma. 1 ay boyunca buradaki kimseyi arayıp sormayayım, kimseden de telefon gelmesin. Plan program olmasın, çıkayım yola. Eski arkadaşlarımı bulayım, onlarla zaman geçireyim biraz. Sonra sahile gidip içerim belki. Yıkık dökük bir pansiyonda sıcak suyu akmayan bir yerde olurum herhalde.

Bir kaç tane içince gaza gelirim belki, yeni insanlarla tanışırım. Onlarla otururuz sahilde. Ertesi gün de şarap içeriz. Üç gün kaldıktan sonra çıkarım başka bir şehre giderim.

Yeter ki şu yaşadığım yerden uzaklaşayım sadece 1 ay. Aklımda okul da olmasın, staj da olmasın, iş düşüncesi de olmasın. Sadece akşam yiyeceğim yemek olsun o 1 ay boyunca, daha ne.

Etiketler: , , , , , , , , ,

18 Tem 09

Sıkıldım

Saat 1:17'de S-Ak tarafından yazılmış

Kendimden sıkıldım en başta. Her zaman geride kalmaktan sıkıldım.

Derslerim de iyi değil, okulum da iyi değil. Hiç bir şey için koşturasım yok. Kulüplerle de uğraşmak istemiyorum. Projelerle de uğraşmıyorum. Her şeyi bir kenara bırakıp, 1-2 ay boyunca hiç eve uğramamak istiyorum. Her gün geçtiğim yerleri görmemek istiyorum bir süre. Farklı insanlarla iletişim kurmak istiyorum.

O da olmuyor ki. Şehir dışına çıkmak istiyorum ama bir yandan da ona üşeniyorum. Hiç bir şey yapmadan, hiç bir şeyi düşünmeden yatmayı da özledim. Yaz geliyor ama okul yine bitmiyor, o bitse staj başlayacak. Bütün arkadaşlarım dünyayı gezdi ama ben odanın dışına çıkmaya bile üşenir hale geldim. Kilo da almıyorum işin kötüsü, bari o açıdan işe yarasaydı ama o da yok işte.

Asıl garip olan bunları yapamamak da değil aslında. Yapmamak asıl garip olan. Ev ortamı kötü o yüzden çalışamıyorum desem hiç de öyle değil. Projelerle, programlarla uğraşmaya da imkanım var. Şehir dışı hatta yurt dışına gitmek istiyorum desem bir şekilde ona da imkan yaratırlar biliyorum. İşte asıl gariplik bu zaten, yapamamak değil yapmamak.

Vizeler geldi yine. Üstelik pazartesi günü sabah 6 saat derse girip, akşamına da 2 tane sınava gireceğim. Üstelik sabah işlenen konuları akşam soracak hoca. Salı günü de sabah 2 saat dersim ve 1 tane sınavım var. Her şey bu kadar sıkışıkken ben hala başlamış değilim ve bu yaz okulu son şans benim için. Durum böyle, bazen diyorum bak son bir gazla çalış şurada 5 hafta daha, sonrası rahat diye. Bazen de ulan bırak her şeyi ve çek git buralardan diyorum.

İki seferdir çok umrumda olmuyordu yaz okuluna kalmak, bu sefer çok koydu be. Doğru düzgün evden de çıkmaz oldum, en sık gördüğüm adamların bir kısmını görmüyorum bile, bir kısmı ise hiç gelmedi.

Alsam şöyle bavulumu, gitsem 1 ay, kaybolsam buralardan. Beni özleyecek 3-5 kişi var zaten topu topu. Vizeler bitsin bol bol gezeceğim diyorum ama biliyorum ki o da olmayacak. Yine götümü kaldırıp bir yere gidemeyeceğim.

Kendimden sıkıldım en başta, götümü kaldıramamaktan sıkıldım artık.

Etiketler: , , , , , , , ,