08 Ağu 08

Sabah kalktım. Elimi yüzümü yıkadım. Kahvaltımı yaptım. Dişimi fırçaladım. Ödevimi yaptım :P

Neyse işte sabah 5′e doğru kalktım ben. O kadar erken kalkınca da psikolojim bozuldu zaten. Tuvalette 15 dk geçirdim ama bilmiyordum ki bu 15 dk yeterli olmayacak. Neyse işte arkadaş evden aldı beni. Bomboş caddelerden geçip otobüse bineceğimiz yere gittik. 6 gibi yola çıktık, 9′a doğru stadın oraya geldik. Günün en sevmediğim saatinde uykusuz ve aç bir halde ayakta durmaktan daha kötü ne olabilir diye düşünürken sabahki 15 dk’lık klozet faslının yetersiz olduğunu anladım :D “Neyse biraz daha tutarım..” diye düşünüp ilerledim. Ilgaz’la buluşucaktık GS Store’un orda, gayet sorunsuz bi şekilde kolaycacık gördük birbirimizi. Tokalaştık kaynaştık :P

Stadın kapılarına doğru ilerledik beraber, her yer son derece pisti, psikolojim biraz daha bozuldu. Daha gider gitmez sarhoş herifin tekiyle bir çocuğun yumruklaşmasına şahit olduk. Bağırsaklarımızın çağrısına daha fazla dayanamayan arkadaşım ve ben tuvalete gitmeye karar verdik. Çıktık oradan (Neden bu kadar ayrıntıya girdiysem) Simit Sarayı’nın tuvaletine gittik. Çok temiz tuvaletti çok rahat hallettik işimizi. Geri döndüğümüzde Ilgaz’ları ve diğer arkadaşlarımı sıradan çıkarılmış halde tellerin dışında bulduk. Anlamadık neler olduğunu. Öyle çöktük yere ve beklemeye başladık.

Kaç saat geçti bilmiyorum, ayaklandık ve kapıya doğru ilerledik. İşte o kapının önündeki ufak mahşer meydanında hayatımın sabır deneyimini yaşadım. Sıcaklamış, susamış, aç, uykusuz bir halde o sıkışıklıkta sanırım 2.5 saatten fazla ayakta bekledik. Bırakın yere oturmayı, kımıldamaya bile yer yoktu. Su savaşı falan yapanlar vardı sinir oldum. Bir ara iş iyice çığrından çıktı, havada 2.5 litrelik bir kola şişesinin döne döne birinin kafasına indiğini gördüm gözümün ucuyla.

Neyse işte görevliler sonunda ebatları yaklaşık 2 nanometreye 1.5 pikometre olan kapıyı açtılar. Zar zor ilerleyerek kapının önüne geldik. Arkalardan biri güvenlik görevlisinin kafasına şişe atınca herif çıldırdı daldı kalabalığın arasına.

Sonunda içeri girdik. Konser alanı düşündüğümden daha güzeldi. 8 liraya uyduruk bir sosisli aldım, o kadar aç olmama rağmen yarısını yiyebildim düşünün. Ardından aldığım Fanta da sıcaktı. İçki içesim de yoktu hiç. Ilgaz’la stadı dolaştık biraz, Serhanların tribünün oraya gittik el salladık onlara. Sağolsunlar onlar da el salladılar :P Sonra sağ ön tarafa gittik ama alt gruplar çıktığında fark ettik oradan sesler bok gibi duyuluyor. The Sword’da baslardan başka bir şey duyamadık, Pentagram’da ben oradan koşarak uzaklaştım zaten gittim dinlendim biraz yere oturup. Down’da yine öne geçtik hatırladığım kadarıyla, sonra sesler duyulmuyo diye orta arkalara gitmeye karar verdik. Yarım saatlik çabaların ardından güzel bi yer bulduk konuşlandık oraya. Arkadaş grubumuz da 3e ayrılmıştı, biz Ilgaz’la ikimiz kalmıştık, diğerleri nerede bilmiyordum.

Neyse işte sonra hava karardı. Metallica’yı beklemeye koyulduk. Çok bekletti bizi kekolar ama coşkulu tribün seyircisi sağolsun Meksika dalgalarıyla, “Metalika oleeeey” gibi tezahüratlarıyla eğlendirdiler bizi.

Ve sonunda saha ışıkları kapandı, heyecandan gidiyordum oracıkta.  Ecstacy of Gold başladı, ardından Creeping Death. Kafa, boyun, kol hepsi havada uçuştu. For Whom The Bell Tolls başladığında kendimi kaybettim. Gözlerim de Master of Orion’u aramadı değil hani.. Sanitarium’un çalınacağını hiç tahmin etmemiştim, çok büyük sürpriz oldu benim için, en sevdiğim şarkılarından biriydi. En sabırsızlıkla beklediklerim Master of Puppets ve One’dı. İkisinde de kendimi şaşırdım. Ama ne yazık ki konser çok hızlı geçip gitti.

Sahadan sorunsuz bir şekilde (kalabalıkta bi sigaranın kolumu yakmasını saymazsak) ayrıldık. Dışarı çıkıp patlama haberini alınca bütün coşkum sıfırlandı. Serhan ve Eren’le görüştük biraz pek konuşamasak da. Bu konser de böylece bitti.

Etiketler: , , , ,