14 mü 15 mi? deniz işte… II./
19 Tem 07

eski apartman

Saat 23:32'de S-Ak tarafından yazılmış

bir kaç ay önce yazdığım bir yazımda belirtmiştim zaman zaman geçmişe özlem duyduğumu, o anları geri getiremediğimiz için de geçmişe özlem duymanın durumların en kötüsü olduğunu falan da belirtmiştim. elbette buna, şu anki yaşamımızın, şu an vereceğimiz kararların geçmişte yaşanan güzel anılara bir alternatif sunma durumu oluşturmaması da büyük bir etken.
eski oturduğumuz apartman da beni geçmişe özlem duymaya iten nedenlerden biri. sadece eski apartmanla sınırlı da değil, eski oturduğumuz sokak, konum. şimdi oturuduğumuz yerden altı üstü 2 sokak geride ama şu anda bu kadar kopuşun hüznünü yaşıyorum zaman zaman. o ortam şu anda devam etseydi ne kadar güzel olabilirdi diyorum kendi kendime.
gece yarılarına kadar kapı önleri muhabbetleri unutulmaz zaten, zaman zaman çıkıp gezmeler, zaman zaman inli cinli muhabbetlerle birbirimizi korkutmalar, kapı önleri muhabbetleri hep çok güzel olmuştu. bu bizim apartmanın kapısı da olurdu, yandaki evinki de. karşı evin bahçe duvarı da olurdu zaman zaman. duvarın önündeki kaldırım da eksik kalmazdı bu muhabbetlerden.
tasolar vardı bir zamanlar, (sporcu kartlarını da es geçmemek lazım bu arada) ama ilk tasolar, hani şu warner bros kahramanlarının olduğu, mega tasolu, süper tasolu olan tasolar. çok iyi hatırlıyorum, bir arkadaş (kendisi şu anda bizim okulda, bizim fakültede okumakta) sünnet olduktan sonra evden taso oynamak için çıkardı tuhaf tuhaf yürüyerek. eline de bir minder alırdı, ona oturup taso oynardı deliler gibi.
top kesen teyzelerimiz eksik olmazdı hiç. top oynayacak yer yok ki, zaman zaman okul bahçesine gidilip oynanırdı top. genelde kapı önündeki sokakta, yan sokakta, arka sokakta oynanırdı tabi. bu arada da kapısının önünden “gürültü yapıyorsunuz” ya da “camlar kırılacak” gerekçeleriyle kovan amcalar, teyzeler eksik olmazdı. “keserim topunuzu” sözleri de akıllara kazınmıştır mutlaka.
apartmanda sekiz çocuktuk biz, en büyükle en küçük arasındaki yaş farkı en fazla 5-6 civarında bir şeydir. durum böyle olunca ve apartmandaki herkes birbirine karşı çok sıcakkanlı olunca unutulmayan yıllar geçmişti. zamanla bir kısmı farklı yerlere, farklı şehirlere taşınmaya başladı. bize de özlemler kaldı.
belki şu anda geçmişe, o anlara dönmeyi istemem, belki de zaman zaman isteyebilirim. ama elimde bir fırsat olsa o bağları en sıkı şekilde bağlamak için elimden geleni yapardım.

Bunları da sevebilirsiniz:

Etiketler: , , , , ,

Yorum yaz

Aşağıdaki formu doldurarak misafir olarak da yorum yazabilirsiniz fakat üye olmanızı tavsiye ediyoruz.

Misafirler için yorum yazma paneli: