gercek ask – ek$i sözlük cocukken hayvanlara yapilan iskenceler – ek$i sözlük
27 May 07

baba – ek$i sözlük

Saat 0:43'de S-Ak tarafından yazılmış

http://sozluk.sourtimes.org/show.asp?id=10614818

21 senenin sonunda anne ile baba ayrılma kararı alırlar. kararın alınmasının ardından, öyle ya da böyle 1 ay daha birlikte geçer. aslında geçen 1 ayın, geçen 10 yıldan bir farkı yoktur aile ilişkileri bakımından. baba biraz şaşkındır yalnızca.

baba ankara’ya yerleşme kararı verir. anne ile birlikte bir gün boyunca babanın eşyaları toplanır.
ailenin girdiği borçlar sonucu sattıkları evden kalma kutular da birer birer açılır.
ayrılık ağırlığını, açılan kutudan çıkan fotoğrafların zihne temasıyla hissettirmeye başlar.

yüzlerce sararmış fotoğraf. yılların ve yaşananları kokusu, gölgesi çökmüş üzerlerine.
bakıyorum, sene 86 diyor. ben daha dünyayla tanışmamışken, onlar salıncağa biniyorlar birlikte.

baba, şu an olduğu kilonun yarısında. anne, neredeyse benimle yaşıt.

20 senede çok zorluklar yaşanmış, sorunlar sorunları izlemiş. kişilik ve beklenti uyumsuzlukları, varlıklarını şiddetli olarak hissettirmişler.
sonunda, evlenmekten ve çocuk sahibi olmaktan korkan bir çocuk şekillenmiş.

kendi kendine sürekli olarak, “ben böyle bir baba olmayacağım” diyen.

….

evet, ben hiçbir zaman babam gibi bir “baba” olamayacağım.
onun kadar ilgili, sabırlı ve sevgili dolu olabilmem ne yazık ki mümkün görünmüyor.
hatta baba bile olamayacağım.

neyse, eşyalar toplandı. gri bir pazartesi sabahı, saat 09.00 civarları. “oğlum, kalk istersen” sesiyle uyandırıldım.
anne yoktu evde. “ben gidiyorum” dedi baba. bavullarını taşımasına yardım ettim.
konuşma yapmak istedi. pek fazla şey söyleyemedi. gözler birbirine değmedi.

21 yıllık yuvasını terk ederken düşündüğü yine ben oldum:
“paran var mı evlat?”

param var baba. bir ihtiyacım yok. dün beni izlemeye geldiğin maçta iyi oynayamadım ya, ona üzülüyorum…

senin istediğin gibi olamadım…
sen de benim istediğim baba modeli değildin.
belki öyleydin, yokluğunda daha rahat anlayacağım sanırım.

ama babaydın.
kanepen boş artık.
kumandan elimde.
klavyemin kenarında dedemin ve senin fotoğrafların var.
yapmaktan en çok haz aldığım şeyi yaparken, yazı yazarken yanımdasın.

baba, çocuk için çok değerli bir roldür.
tıkandım.

*düşündüm de… benim de çocuğum, benim ve dedesinin fotoğraflarını yan yana görsün istiyorum.
bunu istiyorum. belki de, babamın beni yaralayan yönlerinden arındırılmış bir model olabilirsem ve onun yolunu izlersem, benim çocuklarım biraz daha mutlu olabilirler. olacaklar.
(magpie, 26.02.2007 10:19 ~ 10:23)

Bunları da sevebilirsiniz:

Etiketler: , , , , , ,

Yorum yaz

Aşağıdaki formu doldurarak misafir olarak da yorum yazabilirsiniz fakat üye olmanızı tavsiye ediyoruz.

Misafirler için yorum yazma paneli: